خاکشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاکشان . (اِخ ) دهی است جزو دهستان بشاریات بخش آبیک شهرستان قزوین . واقع در ٢٧ هزارگزی باختر آبیک و ١٥ هزارگزی راه عمومی . ناحیه ای است جلگه ای باهوای معتدل و دارای ٣٠٠ تن سکنه . مذهبشان شیعه و زبانشان ترکی و فارسی است . این دهستان دارای دو رشته قنات است . محصولات آنجا غلات و چغندرقند و پنبه و جالیز و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه آنجا مالرو و از طریق کوندج ابراهیم آباد میتوان ماشین برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران استان مرکزی ج ١).