خاک توده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاک توده . [ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) توده ٔ خاکی که برای مشق تیراندازی سازند. (آنندراج ) : خاک توده ٔ زمین به آماجش سینه سپر ساخته . قزوینی در ابواب الجنان . (از آنندراج ). ◄ گلوله های خاک که اطفال با آن بازی می کنند : خاقانیا نه طفلی از این خاک توده چند. خاقانی .