خاوری لاهیجی

خاوری لاهیجی . [ وَ ی ِ ] (اِخ ) یکی از شعرای پارسی گوی هند است که بعدها تجلی تخلص کرد و در تذکره ٔ نصرآبادی ذیل تجلی لاهیجی چنین آمده : تجلی لاهیجی نشو و نما در هند یافته طبعش خالی از لطف نیست در اوایل خاوری تخلص داشت آخر تجلی کرد شعرش این است : عشاق راز عشق برمزی ادا کنند عرض نیاز از نگه آشنا کنند دیدم چهار فصل جهان خراب را مانند چار فصل که از کیمیا کنند. (از تذکره ٔ نصر آبادی ص ٣٠٤).