خانه گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانه گرفتن . [ ن َ / ن ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) منزل کردن . در محلی اقامت کردن . در جایی سکنی گزیدن : همواره پر از پیخ است آن چشم فژاگن گویی که دو جغد آنجا بر خانه گرفته ست . دنیا پلی است رهگذر دار آخرت اهل تمیز خانه نگیرند بر پلی . سعدی (طیبات ). ◄ دو کردن مهره را در خانه ای از خانه های نرد تا حریف نتواند آنرا زند. خانه بستن در نرد.