خانه نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانه نشین . [ ن َ / ن ِ ن ِ ] (نف مرکب ) آنکه در خانه نشیند. ◄ معزول . منعزل . بیکار از شغل دولتی . بیکاراز عمل . ◄ منزوی . عزلت گزین : هرکه چون سایه گشت خانه نشین تابش ماه و خور کجا یابد. ابن یمین . ◄ مغضوب .