خانه سرخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانه سرخ . [ ن ِ س ُ ] (اِخ ) نام محلی است کنار راه کرمان و سیرجان میان کاروانسرای گلووبیدخیلی در یک میلیون و صد و دوهزار و سیصدگزی تهران
خانه سرخ . [ ن ِ س ُ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان مسکون بخش جبال بارز شهرستان جیرفت، واقع در شش هزارگزی جنوب مسکون و ١٢ هزارگزی شوسه ٔ بم - سبزواران ودارای ٦ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
خانه سرخ . [ ن ِ س ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ایسین بخش مرکزی شهرستان بندرعباس، واقع در سی هزارگزی باختر بندرعباس و سر راه مالروضمیر- بندرعباس . این دهکده در جلگه قرار دارد با آب و هوای گرمسیری . سکنه ٔ آن ٥٧٣ تن که شیعی و سنی مذهب و فارسی زبانند. آب دهکده ٔ مزبور از چاه تأمین میشود و محصولش خرما است . اهالی به کشاورزی و صید ماهی گذران میکنند، در آنجا یک پاسگاه گارد مسلح گمرک و دبستان وجود دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).