خانه دشمن

خانه دشمن . [ ن َ / ن ِ دُ م َ ] (ص مرکب ) خانه بیزار. دشمن خانه . (آنندراج ) : در دیده و دلم نبود اشک را قرار طفلی که شوخ طبع بود خانه دشمن است . حکیم (از آنندراج ). بسکه سودا بر سر کوی تو پیچد در سرم در هوایت خانه دشمن همچو دود مجمرم . کلیم (از آنندراج ).