خانه خراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانه خراب . [ ن َ / ن ِ خ َ ] (ص مرکب ) تهی دست . (ناظم الاطباء). بدبخت . مظلوم . ستمدیده . ♦ امثال : ظالم همیشه خانه خراب است . ◄ دشنام گونه ای است که گاه از روی شفقت و رقت و گاه از راه اعجاب و استحسان و گاه از راه غضب و خشم گویند. ◄ سبکبار. (ناظم الاطباء). ◄ دروغگو. (ناظم الاطباء).