خانه خانه

خانه خانه . [ ن َ / ن ِ / ن َ / ن ِ ] (ص مرکب، ق مرکب ) تخلخل . متخلخل . سوراخ سوراخ . (ناظم الاطباء). ◄ بسیاربسیار. (آنندراج ) : ز گیسو نافه نافه مشک می بیخت ز خنده خانه خانه قند میریخت . نظامی . با مظهری امروز بویرانه ٔ خویش بودیم بفکر دل دیوانه ٔ خویش ابر کرمی موج زد و پر کردیم از مدح تو خانه خانه کاشانه ٔ خویش حیاتی گیلانی (از آنندراج ). ◄ حجره حجره . (ناظم الاطباء). با خانه های متعدد. چون : «صفحه ٔ شطرنج و نرد خانه خانه است »، یعنی به اجزائی غالباً مربع و متساوی قسمت شده است، شطرنجی شکل . ◄ خانه بخانه : شهرشهر و خانه خانه قصد کرد نی رگش جنبید و نی رخ گشت زرد. مولوی .

اتاق‌اتاق، کندویی، کیسه‌دار