خالیة

(لِ یَ) [ ع. خالیة ] (ق.) گذشته، قدیم.<br>

(لِ یَ) [ ع. خالیه ] (ق.) گذشته، قدیم.

خالیة. [ ی َ ] (ع ص ) تأنیث خالی . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ زن بیکار و بی عمل . (ناظم الاطباء). ◄ گذشته . غابر. ماضی . منه : قرون خالیة، امم خالیة، ایام خالیة. کلواواشربوا هنیئاً بما اسلفتم فی الایام الخالیة. (قرآن ٢٥/٦٩). تا بر سنن ملوک ماضیه همی رود و رعایا را برقرار قرون خالیه همی دارد. (چهار مقاله ٔ نظامی عروضی ). در عهود ماضیه و امم خالیه . (سندبادنامه ص ٢٩٩).

خالیه . [ ی َ ] (ع ص ) رجوع به خالیة شود.

خالیه . [ ی َ ] (اِخ ) نام طایفه ای از عشایر کرد که در اطراف جبال مقیمند و از نسل مضربن نزار هستند. (از تاریخ کرد رشید یاسمی ص ١١١).