خاقانی | دیوان اشعار | قطعات | شماره ۹۵

شب که مثال مه ذی‌الحجه دید صورت طغراش ز مه برکشید تا نهم ماه به طغرای ماه حاج توانند به موقف رسید چشم فلک بود مگر آفتاب ماه نوش ابرو و کس می‌ندید چشم پدید آمده پنهان بماند ابروی پنهان شده آمد پدید