خاقانی | دیوان اشعار | قطعات | شماره ۲۴۷ - در مرثیه عمده الدین محمد بن اسعد از ائمه شافعیه

در دهر سیه سپیدم افکند بخت سیه سپید کارم با بخت سیه عتاب کردم کز بس سیهیت دلفکارم بخت آمد و خون گریست پیشم کز رنگ سیاه شرمسارم اما چکنم قبول کن عذر کز مرگ امام سوگوارم سلطان ائمه عمده الدین کو بود مراد روزگارم