خاقانی | دیوان اشعار | قطعات | شماره ۱۵۸

تا به ارمن رسیده‌ام بر من اهل ارمن روان می‌افشانند خاصه همسایگان نسطوری که مرا عیسی دوم خوانند عیسی و چرخ چارم انگارند کز من و جان من سخن رانند بحر ارجیش را به معنی آب غرقه بحر خاطرم دانند چه عجب گر ز بحر خاطر من بحر ارجیش عذب گردانند