خاقانی | دیوان اشعار | قطعات | شماره ۱۱۲

سپید کار سیه دل سپهر سبز نمای کبود سینه و سرخ اشک و زرد رویم کرد بماند رنگش چون داغ گاز ران بر من مگر مرا ز خم رنگرز برون آورد