خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۱

دانی ز چه یک نام حق آمد غفار یعنی که به مجرمان عاصی رحم آر گر جاهلی از جهل نکردی گنهی پس عفو همیشه می‌نشستی بیکار