خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۶

خاقانی را ز بس که بوسید آن لب دور از لب تو گرفت تبخال از تب آری لبت آتش است خندان ز طرب از آتش اگر آبله خیزد چه عجب