خاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاس . (اِ) ظرفی است که با گِل و پشگل گاو سازند و برای خشک کردن جو و تربیت کرم ابریشم در گیلان از آن استفاده می کنند. ◄ درختچه ای خاردار که در همه ٔ جنگلهای شمال ایران در هر ارتفاعی از ساحل تا (٢٠٠٠) گزی دیده میشود.
خاس . (اِ) هَس (در تداول مردم دیلمان ). رجوع به هس شود.
خاس . (لری، ص ) خوب .