خاسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاسی ٔ. [ س ِءْ ] (ع ص ) خاسی . سگ و خوک رانده و دور داشته شده که نگذارند آنها را تا نزدیک مردم آیند. (آنندراج ) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ج، خاسئین . خاسئون : کونوا قردة خاسئین . (قرآن ١٦٥/٧). بی نظیر و بدل آن بود که گشتند بقهر عمرو عنتر بسرِ تیغش خاسی و حسیر. ناصرخسرو.