خاریک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاریک . (اِخ ) دهی است از دهستان شهر خواست بخش مرکزی شهرستان ساری واقع در ٧ هزارگزی شمال ساری و ٢ هزارگزی باختر راه فرح آباد، ناحیه ای است واقع در دشت با آب و هوای معتدل و مرطوب و مالاریائی . سکنه ٔ آن ٢٠٠ تن و مذهبشان شیعه و زبانشان مازندرانی و فارسی است . آب آنجا از چشمه و محصولات برنج و غلات و صیفی است شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣). رابینو این ناحیه را از بخش شهر خواست متعلق به فرح آباد نقل می کند. (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص ١٢٠ بخش انگلیسی ).