خاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاری . (اِخ ) تخلص شاعری تبریزی بوده است که این بیت از اوست : بخت آنم کو که خواب آلوده برخیزی شبی ناله ام بشناسی و گوشی بفریادم کنی . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣ ص ٢٠١١).
خاری . (اِخ ) تخلص شاعری که اصلاً اصفهانی و مسکنش سمنان بود این بیت از اوست : نام لیلی به سر تربت مجنون مبرید بگذارید که بیچاره قراری گیرد. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣ ص ٢٠١١).