خارسان

خارسان . (اِ مرکب ) خارستان . این کلمه مرکب از خار و سان است چون بیمارسان بمعنی بیمارستان و شارسان بمعنی شارستان . رجوع به فرهنگ شاهنامه ٔ ولف شود، خارستان : خردمند مردم از آن شارسان گزیده بهامون یکی خارسان . فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ١ ص ٢٠٩ نمره ٔ ١٤٣٥). برآورد پرمایه ده شارسان شد آن شارسانها کنون خارسان . فردوسی . برفتند شادان بدان شارسان کجا گشته بود آنزمان خارسان . فردوسی . اگر تو بکوبی در شارسان بشاهی نیابی مگر خارسان . فردوسی . همان خارسان این سرای سپنج که هم ناز و گنج است و هم درد و رنج . فردوسی . نگه کرد جائی که بد خارسان از او کرد خرم یکی شارسان . فردوسی . من از بهر ایشان یکی شارسان بر آرم به بومی که بد خارسان . فردوسی . بگشتند برگرد آن شارسان که بد پیش از آن سربسر خارسان . فردوسی . بپیش اندر آمد یکی خارسان پیاده ببود اندر آن کارسان . فردوسی . بساشارسان گشت بیمارسان بسا گلستان نیز شد خارسان . فردوسی . ◄ ویرانه : که توران زمین را کنند خارسان نماند برین بوم و بر شارسان . فردوسی . چنان شد دژ وباره ٔ شارسان کزین خود نه بینی بجز خارسان . فردوسی . همی گشت برگرد آن شارسان بدستی ندید اندر آن خارسان . فردوسی .