خارزن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خارزن . [زَ ] (اِخ ) دهی است از بخش حومه ٔ شهرستان نائین واقع در ١٢ هزارگزی باختر نائین و ٢ هزارگزی راه اردستان به نائین محلی است جلگه ای و معتدل و سکنه ٔ آنجا ١٢٦ تن زبانشان فارسی و مذهبشان شیعه است . آب آنجا از قنات و محصولات آنجا غلات و شغل اهالی زراعت و راه ماشین رو میباشد. (نقل از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).
خارزن . [ زَ ] (نف مرکب ) کسی که خارکنی می کند. خارکن . رجوع به خارکن در این لغت نامه شود.