حکیم نزاری | غزلیات | شماره ۸۱۶

دگر باره پیرانه سر درفتادم به چنگال شوخی دگر درفتادم گذر بر صراط ره عشق کردم بلغزید پایم ز سر در فتادم ز بس کآرزومند بودم به شیرین ز بی‌طاقتی با شکر درفتادم ملامت مکن گو مشنع ز خوبان حذر کن که من معتبر درفتادم به چاه زنخدان یوسف جمالی ز دست دل بی‌خبر درفتادم چه برمن برفت از قضاای عزیزان که بی‌اختیار از قدر درفتادم صواب شما احتیاط است اگر من به دام خطا و خطر درفتادم از آن شد چنین روزگار نزاری به زاری که بی‌سیم و زر درفتادم