حکیم نزاری | غزلیات | شماره ۲۵۰

دوش رفتم در خرابات از نماز شام مست مجلسی دیدم درو جمعی علی الاتمام مست مست آدم مست حوا مست فرزندان در او زاهد معصوم مست و رند درد آشام مست مست دربان مست رهبان مست مریم مست روح ابن مست و بنت مست و اخت مست و مام مست مست پرده مست ساقی مست مطرب مست رود خنب مست و کوزه مست و باده مست و جام مست مست مجمر مست منقل مست عنبر مست عود شیخ مست و شاب مست و خاص مست و عام مست مست چنگ و مست نای و مست عود و مست دف رفته مست و خفته مست و پخته مست و خام مست عقل مست و نفس مست و صبر مست و هوش مست فخر مست و عار مست و ننگ مست و نام مست آب مست و نار مست و خاک مست و باد مست وقت مست و حال مست و صبح مست و شام مست مست ظاهر مست باطن مست دنیا مست دین جمله مست القصه از آغاز تا انجام مست عاشق و مستی نزاری نیک و هر منکر که هست در صفات عشق مست، اوصاف مست اوهام مست