حکیم نزاری | غزلیات | شماره ۱۰۰۱

ای بخت اگر حامی شوی سعیی کنی در کار من باشد که هم یاری کند روزی دل نایار من از جان چه دارم یک رمق وز دل چه گویم یک نفس آه از دل بی‌جان من وای از دل بی‌کار من آری نزاری خوانده‌ای الصبر مفتاح‌الفرج هم عاقبت سودی کند نالیدن اسحار من