حکیم الهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حکیم الهی . [ ح َ م ِ اِ لا ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) متکلم . کلامی . آنکه قسمت ماوراءالطبیعه را داند.متأله . ◄ که از عالم غیب و از حکمت کامله ٔ خدائی بهره مند است .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حکیم الهی . [ ح َ م ِ اِ لا ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) متکلم . کلامی . آنکه قسمت ماوراءالطبیعه را داند.متأله . ◄ که از عالم غیب و از حکمت کامله ٔ خدائی بهره مند است .