حکمت عملیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حکمت عملیه . [ ح ِ م َ ت ِ ع َم َ لی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دانش اصول انتظام احوال معاش . و اقسام آن سه باشد: سیاست مدن، تدبیر منزل و علم تهذیب الاخلاق . عقل عملی . رجوع به حکمت شود. ◄ حکمت عملیه ٔ ارسطو؛ خلقیات او.