حکام
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حُ کّ) [ ع. ] (اِ.) جِ حاکم ؛ فرمانروایان، ولات، استانداران.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حُ کّ) [ ع. ] (اِ.) جِ حاکم ؛ فرمانروایان، ولات، استانداران.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حکام . [ ح ُک ْ کا ] (ع اِ) ج ِ حاکم . حاکمان . حاکمین . فرمانفرمایان . فرمانروایان . داوران .
حکام . [ ح ُک ْ کا ] (اِخ ) حکام عرب در جاهلیت پانزده تن بوده اند؛ اکثم بن صیفی . حاجب بن زراره . اقرع بن حابس . ربیعةبن مخاشن . ضمرةبن ابی ضمره تمیمی . عامربن ضرب . غیلان بن سلمةالقیسی . عبدالمطلب . ابوطالب . عاص بن وائل . علأبن حارثه قریشی . ربیعةبن حذار از قبیله ٔ اسد. یقمربن شدّاخ . صفوان بن امیه . سلمةبن نوفل از قبیله ٔ کنانه . (منتهی الارب ).
حکام . [ ح َک ْ کا ] (اِخ ) ابن سلم کنانی . محدث و ثقه است .
مترادف و متضاد واژهدان
فرمانروایان، حاکمان (متضاد: رعایا) فرمانداران استانداران