حَسِیرْ

خاسِئاً وَ هُوَ حَسیرٌ «حَسِیرْ» از مادّه «حسر» (بر وزن قصر) به معناى برهنه کردن است، و از آنجا که انسان به هنگام خستگى، تاب و توان خود را از دست مى دهد، و گویى برهنه از نیروهاى خود مى شود، به معناى خستگى و ناتوانى آمده است.(26)