حویذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حویذ. [ ح َ ] (ع ص ) احوذی .به معنی مرد سبک فهم و تیزخاطر و نیک کارگذار که هر کار بر وی آسان گردد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). السریع فی کل ما اخذ فیه . (اقرب الموارد). ◄ نرم و سبک راننده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).