حوتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حوتن . [ ت َ ] (اِخ ) ده مخروبه ای است از بخش اترک شهرستان گنبدقابوس . واقع در سه هزارگزی باختر کرند. در موقع اسکان ایلات چند خانواده از تراکمه ٔ آتابای در این محل ساکن شده اند و فعلاً در اطراف آن بحالت چادرنشین بسر برده، زمستان به ارتفاعات آتمر میروند. دارای ٤٠٠ تن سکنه میباشد. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. صنایع دستی زنان قالیچه بافی و نمدمالی است . راه فرعی به کرند دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).