حن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حن . [ ح ِن ن ] (ع اِ) حیی است از جن، از آن حی اند سگهای سیاه و ارذال جن و کمینهای آن و سگهای جن یا خلقی است میان جن و انس . (منتهی الارب ). حیی است از جن . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). گروهی پریان .
حن . [ ح َن ن ] (ع مص ) بازگردانیدن و بازداشتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ برگشتن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ بخشودن . ◄ مهربانی کردن . ◄ (ع اِ) ترس برکسی یا چیزی از مهربانی بروی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).