حنظل

(حَ ظَ) [ ع. ] (اِ.) هندوانة ابوجهل، میوه‌ای است به شکل هندوانه، کوچکتر از نارنج با رنگی زرد و طمعی بسیار تلخ.<br>

(حَ ظَ) [ ع. ] (اِ.) هندوانه ابوجهل، میوه‌ای است به شکل هندوانه، کوچکتر از نارنج با رنگی زرد و طمعی بسیار تلخ.

حنظل . [ ح َ ظَ ] (ع اِ) ثمر گیاهی است بقدر خربوزه ٔ خرد در نهایت تلخی که آنرا خربوزه ٔ ابوجهل گویند و آنچه بر درخت منحصر بیکی باشد از جمله ٔ سموم قتاله است، بدان جهت که تمامی قوه ٔ سمیه درخت در آن مجتمع میشود. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). حنظلة، یکی از آن . (از منتهی الارب ). خربوزه ٔ تلخ و مستعمل زرد اوست .(منتهی الارب ). هندوانه ٔ ابوجهل . قثاءالحمار. لوفا. (یادداشت مرحوم دهخدا). هندوانه ٔ تلخ . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). کوسته . (یادداشت مرحوم دهخدا از تاج المصادر بیهقی ). کبست . کبسته . (مفاتیح خوارزمی ) : نعمت و شدت او از پس یکدیگر حنظلش با شکر و با گل خار آید. ناصرخسرو. بیرشوه تلخ و بیمزه چون زهر و حنظلند با رشوه خوب و شیرین چون مغز و شکرند. ناصرخسرو. دو رخ چون جوز هندی ریشه ریشه چو حنظل هر یکی زهری بشیشه . نظامی . اگر حنظل خوری از دست خوشخوی به از شیرینی از دست ترش روی . سعدی .