حندج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حندج . [ ح ُ دُ ] (ع اِ) ریگ پاکیزه ٔ نیکو که نباتهای هر قسم رویاند. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ ریگ توده ٔ دراز. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ ریگ توده ٔ خرد. (ناظم الاطباء). ج، حنادج .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به حنادج شود.