حنتوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حنتوف . [ ح ُ ] (ع ص ) مرد ریش کننده از هیجان صفراء. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنکه موی روی خود برکند. ج، حناتیف . (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حنتوف . [ ح ُ ] (ع ص ) مرد ریش کننده از هیجان صفراء. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنکه موی روی خود برکند. ج، حناتیف . (مهذب الاسماء).