حنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حنة. [ ح ِن ْ ن َ ] (ع اِمص ) جنون و دیوانگی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
حنة. [ ح َن ْ ن َ ] (ع اِ) زوجه ٔ مرد. (منتهی الارب ). مراءة. (اقرب الموارد). زن . (مهذب الاسماء). حلیله . منکوحه . ◄ بانگ شترو ناله ٔ آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ جنون و دیوانگی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). حِنَّة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
حنة. [ ح َن ْ ن َ ] (اِخ ) نام مادر مریم و زن عمران . (قصص الانبیاء). نام مادر حضرت مریم علیهاالسلام است در قرآن کریم بلفظ امراءة عمران یاد کرده میشود وی همشیره ٔ ایساع زوجه ٔ حضرت ذکریا بود. (قاموس الاعلام ).