حنبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ بَ) [ ع. ] (ص نسب.) مرد کوتاه قد بزرگ شکم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ بَ) [ ع. ] (ص نسب.) مرد کوتاه قد بزرگ شکم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حنبل . [ حَم ْ ب َ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن حنبل، مکنی به ابوعبداﷲ. امام محدثان است . (منتهی الارب ). احمدبن محمدبن حنبل بن اسدبن ادریس بن عبداﷲبن حیان بن انس بن قاسطبن مازن بن شیبان بن ذهل بن ثعلبةبن عکایةبن بکربن وائل الشیبانی المروزی . امام السنة. تولد وی به سال ١٦٤ هَ . ق . و وفات او بسال ٢٢٤ هَ . ق . اتفاق افتاد.(یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به احمد حنبل شود.
حنبل . [ حُم ْ ب ُ ] (ع اِ) شکوفه ٔ مغیلان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ لوبیاء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). قسمی از لوبیاء. (ناظم الاطباء). ◄ بار درخت غاف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
حنبل . [ حَم ْ ب َ ] (ع اِ) مردکوتاه بالا. ◄ کلان شکم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ کوتاه بالای شکم بزرگ . (اقرب الموارد). ◄ فربه ٔ پرگوشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پوستین یا پوستین کهنه . ◄ موزه ٔ کهنه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). الخف الخلق . (اقرب الموارد). ◄ دریا. (منتهی الارب ). بحر. (اقرب الموارد).