حنب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حنب . [ ح َ ن َ ] (ع اِمص ) کجی ساق ها. ◄ دوری میان دو پای اسب بی تباعد پاشنه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (مص ) ساختن محکم و استوار. ◄ گوژ گرداندن پیری . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): حنب فلاناً الکبر؛ نکسه . (اقرب الموارد). ◄ منحنی شدن دست . (تاج المصادر بیهقی ).