حنایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حنایة. [ ح ِ ی َ ] (ع اِ) انحناء و کجی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ (ع مص ) پیچیدن دست . ◄ خم دادن چوب . ◄ خراشیدن چوب را. ◄ پوست باز کردن . ◄ دو تا کردن پشت را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).