حناطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حناطی . [ ح َن ْ نا ] (اِخ ) جماعتی از مردم طبرستان که ظاهراً اجدادشان بیع و شرای گندم داشتند. (الانساب ).
حناطی . [ ح َن ْ نا ] (ص نسبی، اِ) منسوب به حناط. گندم فروش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بایع حنطة. (اقرب الموارد). ◄ غله فروش . (ناظم الاطباء).