حمور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حمور. [ ح َ ] (اِخ ) (بمعنی الاغ ) و او پدر شکیم است که دینه دخت یعقوب را بی عصمت کرد. (سفر پیدایش ٣٣ : ١٩). و اولاد یعقوب او را بقتل رسانیدند. (سفر پیدایش ٣٤ : ٣٦) (قاموس کتاب مقدس ).
حمور. [ ح َ ] (ع اِ) ج ِ حمار. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به حمار شود.