حمارویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حمارویه . [ ] (اِخ ) ابن طولون، مکنی به ابوالجیش . نام امیر دوم از امرای بنی طولون که در زمان خلفای عباسی در مصر حکومت میکردند. در تاریخ ٢٧٠ هَ . ق . پس از وفات پدر بمسند امارت جلوس نمود وپس از چندی بمراجعت بمصر مجبور شد و پس از یک سال بجانب طرطوس رفته خطبا را بخطبه خواندن بنام خود وادار ساخت و در سنه ٔ ٢٨٩ هَ . ق . پس از وفات معتمد باﷲ احمدبن موفق، نامبرده بلقب معتضد باﷲ ملقب و خلیفه شد. وی در دمشق بقتل رسید در سنه ٔ ٢٨١ هَ . ق . و نعش وی را بمصر آورده در مقبره ٔ پدرش مدفون ساختند و پسرش ابوالعساکر جیش جانشین او گردید. (قاموس الاعلام ).