حماران

حماران . [ ح ِ ] (ع اِ) دو سنگ برپاکرده که بر آنها سنگ دیگر نهند که علاة باشد و عرب بر آن کشک خشک کنند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : لاتنفع الشاوی فیها شاته و لا حمارا و لا علاته . راجز (از اقرب الموارد).