حلوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلوش . [ ح َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالاگریوه بخش ملاوی شهرستان خرم آباد. ناحیه ای است واقع در تپه ماهور، گرمسیر و مالاریایی . دارای ٢٠٠ تن سکنه میباشد. اهالی فارسی زبانند. از چشمه ٔ حلوش مشروب میشود. محصولاتش غلات و لبنیات است . اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه آن مالرو است . ساکنین از طایفه ٔ میررضائی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).