حله باف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حله باف . [ح ُل ْ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) بافنده ٔ حله : تا صبا شد حله باف و ابر شد گوهرفشان هیچ لعبت در چمن خالی ز طوق و یاره نیست . کمال الدین اسماعیل .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حله باف . [ح ُل ْ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) بافنده ٔ حله : تا صبا شد حله باف و ابر شد گوهرفشان هیچ لعبت در چمن خالی ز طوق و یاره نیست . کمال الدین اسماعیل .