حلاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ لّ) [ ع. ] (ص فا.) سلمانی، موتراش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ لّ) [ ع. ] (ص فا.) سلمانی، موتراش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلاق . [ ح َل ْ لا ] (ع ص ) سلمانی . گرای . گرا. سرتراش . (منتهی الارب ). موی پیرا. سترنده . (منتهی الارب ) (غیاث ). موی سترنده . آینه دار. موی تراش . (از غیاث ). ◄ حجام . (غیاث ).استره . (از ملخص اللغات ). موی ستر. (مهذب الاسماء).
حلاق . [ ح َ / ح َ ق ِ ] (ع اِ) مرگ . (منتهی الارب )(غیاث ). مبنی بر کسر به معنی مرگ . (مهذب الاسماء).
حلاق . [ ح ِ ] (ع اِ) صف . (منتهی الارب ). رده . ◄ رأس جیدالحلاق ؛ سر نیک سترده موی . (منتهی الارب ).