حلاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلاء. [ ح َل ْ لا ] (ع ص ) مؤنث احل . زن لاغر سرین و ران و مبتلا بدرد سرین و زانو. ◄ ستور که پاهایش سست و پی آن فروهشته شده باشد. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلاء. [ ح َل ْ لا ] (ع ص ) مؤنث احل . زن لاغر سرین و ران و مبتلا بدرد سرین و زانو. ◄ ستور که پاهایش سست و پی آن فروهشته شده باشد. (منتهی الارب ).