حقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حُ قِّ) [ ع. حقة ]<BR>۱- (اِ.) ظرف کوچکی برای نگهداری جواهر یا اشیاء دیگر.<BR>۲- کوزه مانندی کوچک از جنس سفال یا چینی که روی آن سوراخ ریزی دارد، آن را به سر وافور نصب میکنند برای کشیدن تریاک.<BR>۳- (ص.) حیله گر، زرنگ.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حُ قِّ) [ ع. حقة ]<BR>۱- (اِ.) ظرف کوچکی برای نگهداری جواهر یا اشیاء دیگر.<BR>۲- کوزه مانندی کوچک از جنس سفال یا چینی که روی آن سوراخ ریزی دارد، آن را به سر وافور نصب میکنند برای کشیدن تریاک.<BR>۳- (ص.) حیله گر، زرنگ.<br>