حقانیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ قّ یَّ) [ ع. حقانیة ] (مص جع.)<BR>۱- حق داشتن، حق بودن.<BR>۲- درستی و راستی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ قّ یَّ) [ ع. حقانیه ] (مص جع.) ۱- حق داشتن، حق بودن. ۲- درستی و راستی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حقانیت . [ح َق ْ قا نی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) چگونگی حقانی .
مترادف و متضاد واژهدان
مشروعیت واقعیت درستی، راستی (متضاد: بزرگی، عزت)
واژگان فارسی سره واژهدان
سزاواری