حق نیوش

حق نیوش . [ ح َ ن ُ / ن ِ] (نف مرکب ) آنکه حق نزد او مسموع است : آن حکیم پاک اصل و رادمرد معتبر آن کریم دین پژوه و حق نیوش و حقگزار. سنایی .